Geen categorie

Over grote jongens en baby’s.

Deze morgen, was weer zo’n morgen. Ik sta op en ga naar toilet. Ik heb 10 minuten om op mijn gemak ondertussen mijn fb of IG te checken. 

Deze morgen had ik een veel leuker gesprek dan eentje online. Ik zat nog niet helemaal neer en daar was mijn zoon. Hij kroop op mijn schoot en sliep nog half verder in mijn armen. Een moment waarop ik niet kan stoppen met hem te kussen. Ja, ook al zitten we op toilet eigenlijk niets te doen. Dit is ons moment. Ons moment voor de ochtend echt begint.

Ik fluisterde in zijn oor ‘jij bent mijn baby, mijn grote baby.’ Hij dacht bedenkelijk en zei snel: ‘neen mama, ik ben geen baby. Baby’s gaan naar Marijke (onthaalmoeder van ons nichtje). En ik ga naar school.’ Ik probeerde nogmaals te zeggen dat hij toch nog mijn baby is, maar hij weigerde dat te aanvaarden. ‘Ik ben een grote jongen en mag bijna naar juf Gina.’

En gelijk heeft hij. Hij is groot geworden. 3,5 is hij. Maar hij blijft mijn baby, ook al is hij 35. Al zullen we dan waarschijnlijk onze ochtenden niet meer al knuffelend en kussens op toilet beginnen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s